Siyasette Düşman Yaratma Kültürü

-Ekonomi kötü, Dış güçlerin oyunudur. 
-İşsizlik var; Muhalefet engelliyor".  

Sebep kendi başarısızlığını örtmek.  
Sorunu çözemeyince, sorunun sebebini başka yerde aramak...

İç cephe tahkimi aldatmacası;
İçeride sorunlar arttı. Dışarıdan bir düşman gösterelim, herkes birleşsin.
Bakın bize saldırıyorlar.
Tabana da, ya bizdensin ya onlardan dedirtmek.

Toplumun dikkatini başka yöne çevirmek...
-Yolsuzluk konuşulmasın,
-yoksulluk konuşulmasın.
-Yasaklar konuşulmasın.
Başka bir şey konuşalım.
En küçük sorun karşısında Hemen "milli güvenlik tehdidi"çıkar.
Amaç gündemi saptırmak.

MAKAMI KORUMAK
Lideri eleştirenler çoğalmasın. Onları hain ilan edelim.
Parti içinde bile  "bu yanlış" diyen için,
paralelci şucu bucu yaftasını yapıştırmak...  
Niyet çemberi korumak. Farklı sesleri susturmak.

Seçmen davranışı açısından;
Korku en büyük seçmen motorudur.
Bunlar gelirse bayrağı indirir, ezanı sustur.
Arzulanan, bana mecbursun psikolojisi yaratmak.
Algı oluşturmak.

Çünkü güçlü olan siyasetçi rakibini rakip görür, icraatla, projeyle yarışır. Sorun çıkınca çözüm üretir. Biz şöyle yapacağız der.
Aciz Siyasetçi,
Rakibini düşman ilan eder. 
Sorun çıkınca suçlu arar. 
Onlar yüzünden" der.
Kutuplaştırır. 
Düşman yaratmak Fikir üretememenin itirafıdır.

Zararı saymakla bitmez.
Milleti böler. Komşu komşuya düşman olur.
Devleti yorar. 
Enerji hizmete değil kavgaya gider  
Lideri Çember sendromuna sokar, gerçeği göremez.

Halbuki, düşman yaratmak kolaydır. Düşmanı dosta çevirmek marifettir.
Düşman yaratan siyasetçi zayıftır, sorumluluktan kaçıştır.
Düşmanını masaya oturtan siyasetçi liderdir.

İç cepheyi tahkim eden temel ilke; yurtta, adaletle tesis edilen barıştır, diyalogdur. Siyasi rakibini düşman bellememektir... 
Vesselam.