ŞEHİRDEN KÖYE DÖNÜŞ - ÜRETİM VE VERİMLİLİĞİN ARTIRILMASI PROJESİ

“Bir tarım ülkesi olan Türkiye’de tarım ve hayvancılıkta sorunların giderilmesi için acilen radikal kararlar alınması gerekmektedir.”

         Biz bu iddiayı yıllar önce hükümet yetkililerine ilettik; hatta zamanın Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanı sayın Mehti Eker ile 45 dakika başbaşa konuşmuştuk. 

         Kendisine önemli veriler sundum. İktidarın başka bireyleri ile de görüşmüştük. Sunduğumuz bu rapordan bir iki madde alıp diğer tarafını askıya aldılar. Oysa bundan  6-7 yıl önce bizim bu teklifimiz tam anlamı ile değerlendirilmiş olsaydı…

         Evet gerçekten değerlendirilmiş olsaydı bugün bu anlamda bu olumsuzluklar başımıza gelmeyecek, iktidarımız bir nevi zora düşmeyecekti. 

         Sürekli olarak ifade ettiğimiz bir husus daha var , “ Devletimizi idare edenler Türkiye’yi Anadolu’yu Anadolu insanını gerektiği şekilde tanıma erdemini göstermiş olsalardı tarım, hayvancılık, sebze ve meyvecilik bu günkü ağır şartlarda karşımıza çıkmayacaktı.”

Peki ne demiş ve ne gibi öneriler sunmuştuk? 

1-Bir nevi Türkiye’nin başına dert olan Büyükşehir Belediye Yasası acilen değiştirilmeli, İstanbul ve İzmit’in dışındaki illerde İl Özel İdareleri yeniden hayata geçirilmeli, unvanları değiştirilen köyler mahalle veya kırsal mahalle olarak değil, yeniden köy olarak anılmalı ve köyler hürriyetlerine kavuşturulmalı.

2-Köylerde birleşik arazilerin kardeşler arasındaki vesayet anlaşmazlıklarının kaldırılması için yeni bir kanun çıkarılmalı, köyünde iştigal eden, üreten ve hayvancılık yapan veya yapma kararlılığı içinde olan kardeşlere avantaj yaratacak kanuni uyarlamalar yapılmalıdır. 

3-Tarımda reform planı acilen hayata geçirilmeli, bu manada bilimsellik ön plana çıkarılarak öncelikle hayata geçirdiğimiz “Tarım Akademisi” devlet işbirliği ilişkilerine önem verilmeli ve Tarım Akademisi’nde görevli arkadaşlar ile devletin alt kademesinden  teknik bir ekip hazırlık çalışmalarını ikmal edip acilen verimli hâle getirilmelidir. 

Tarım liseleri faaliyete geçirilmeli, liseyi bitiren öğrencilerin büyük bir bölümü Ziraat Fakülteleri ve Mesleki Eğitim Fakültelerine yönlendirilmelidir. Ziraat Fakülteleri mezunları ve fakültenin akademisyenleri gerçek manada Anadolu’nun şartlarına göre eğitim ve öğrenim görmeli, mezun olanların ayakları toprak yüzü görmeli, köylü ile haşır-neşir olarak çözüm yolları aramalı. 

4-Köyüne dönen vatandaşlara -başta emekliler olmak üzere- avantaj sağlayacak tedbirler alınmalı, tarımla iştigal etmeye başlayan, bağında-bahçesinde üretim yapmaya istidat gösteren ve hayvancılık yapan köylülere önce seyyanen ödeme yapılmalı, daha sonra işini geliştiren ve profesyonelleşen üreticilere  (yetiştiricilere) faizsiz kredi verilmelidir. 

5-Özellikle şehirden köye dönüş yapan vatandaşların ev yapmaları için kolaylık sağlanmalı, plan ve projeleri devlet tarafından yapılmalıdır. (Bu günkü şartlarda köyüne ev yapmak isteyen vatandaşlardan belediyeler yüklü miktarlarda para tahsil ediyor.) 

6-Köyde ev yeri olmayan vatandaşlara devlet arazilerinden yer tahsis edilmeli bu araziler üzerine ev yapmak isteyen vatandaşlar uzun vadeli hiç faizsiz kredilerle desteklenmelidir. 

7-Büyükşehir Belediye Yasası ile devlet tarafından alınan köy mücavir alanındaki ekilip-biçilen araziler, meralar, köy odaları, köy konakları, göletler, içmesuyu, taşınır- taşınmaz  tüm mal varlıkları köy tüzel kişiliğine iade edilmelidir.

8-Orman arazileri ve meralar köylülerin kullanımına tahsis edilmelidir.

9-Hatta Ormanlar, (Anayasa değişikliği yapılarak) orman köylülerine şartlı ve sözleşmeli olarak verilmeli, daha çok ağaç yetiştirmeleri şartı konulmalıdır. 

10-Çiftçilerin-Köylülerin kullanacağı mazota ve elektriğe % 50 nispetinde sübvansiyon uygulanmalı.

11-Köylülerin içme suyu ücretsiz olmalı; üretim yapanların sulamada kullandıkları sudan ya hiç para alınmamalı veya % 50 nispetinde kolaylık sağlanmalıdır. 

12-Hayvan yetiştiricilerinin (çiftçilerin) kullandığı tohumun, gübrenin, ilacın yerli olması sağlanmalı, gübre ve ilaç fiyatlarında sübvansiyon uygulanmalıdır. 

13-Hayvan yetiştiricileri için devlet, hayvanların yaylımı için otlakıyeler-çayırlar tahsis etmeli, bu çayırların veya otlakıyelerin içinde hayvanların su ihtiyacını gidereceği yalaklar, oluklar, göletler olmalı, hayvanlar için dinlenme barınakları yapılmalı bu alanlarda devlet her türlü imkanı sağlamalıdır.

GEREKÇELER

Bir tarım ve hayvancılık ülkesi olan Türkiye’de her iki alanda da akıl almaz bir şekilde ithalat yapılıyorsa bunda bir yanlışlık, bir anlaşılmazlık, bir ihmalkârlık ve beceriksizlik var demektir. 

Konuya bakıp neresinden değerlendirirsek değerlendirelim, bir çıkmazın içinde olduğumuz muhakkaktır. Biz yıllarca önce fikirlerimizi açıklamış, devlet ve hükümet organlarına iletmiştik.  Açıkça ifade etmek gerekirse o zamanlar bizi dinlediler fakat konunun vahametini anlayamadılar. Ancak, bizim o günlerde gündeme getirdiğimiz köycülük, kırsal alanların önemi, hayvancılık, köyden şehre göç yüzünden üretimin günden güne azaldığı ve bugün Türkiye’nin en büyük sorunu haline geldiği muhakkaktır. 

Şayet yaşam kalitelerinde tehlike görmemiş, şehirde yaşamanın keşmekeşliği gün yüzüne çıkmamış olsaydı belki de bu günkü tasalarını-husalarını dile getirmemiş olacaklardı. 

Netice olarak, Bulgaristan’dan Saman, Sırplardan Et, ABD ve Rusya başta olmak üzere birçok ülkeden buğday, Suriye’den patates ve soğan, denizaşırı ülkelerden sığır ve daha birçok ülkeden  tarım ve hayvan ürünleri ithal ediyorsak bu kötü gidişe dur demenin zamanı gelmiş hatta geçmektedir. 

“KÖYE DÖNÜŞ PROJESİ” İLE İLGİLİ ÖNE ÇIKAN 

BAZI GÖRÜŞ VE DÜŞÜNCELERİMİZ

Projenin anlaşılabilir olması bakımından -teferruata girmeden- bir özet sunmak istiyoruz şöyle ki; 

1-Şehirden köye dönen vatandaşlara 500 bin lira yol parası verilmeli.

2-Köyüne dönüp bağı-bahçesi ile iştigal eden küçük çaplı üretime başlayan vatandaşlara seyyanen 500 bin lira verilmeli.

3-Hayvancılık ve çiftçilikle iştigal eden, yani üretim alanlarını genişletme gayretinde olan, azim ve iradesini ortaya koyan, ileriye yönelik projeleri olan orta halli köylü vatandaşlara seyyanen 500 bin TL faizsiz kredi verilmelidir.

4-Hayvancılık, arıcılık, tavukçuluk, tarla, bağ-bahçe ile iştigal eden köylülere 500 ila 700 bin lira faizsiz kredi verilmelidir. 

5-Şehirden köye dönen vatandaşlar ev yapmak istediklerinde nakti yardım ile birlikte uzun vadeli faizsiz kredi verilmeli, hükümet veya belediyeler her türlü kolaylığı sağlamalı ve destek vermelidir.

6-Ev yeri yoksa devlet arazilerinden ev yeri verilmelidir.

7-Köyüne dönen,  ekip-biçecek arazisi, tarlası, bağ-bahçe yapacak yeri yoksa devlet arazilerinden -orman köylerine- orman arazilerinden (şartlı ve taahhütlü olarak) yer tahsis edilmelidir.

8-Ormanlar köylülere (Şartlı ve taahhütlü olarak) 20-30-40 yıllığına verilmelidir. Gerektiğinde bu konuda Anayasa değişikliğine gidilmeli. 

10-Üretim ve verimlilik elde eden (üreten) köylülere içme suyu ücretsiz olmalı, çeşmeler, pınarlar,  göletler, küçük çaplı barajlar, sulama kanalları yapılmalı ve hiçbir şekilde ücret alınmamalıdır.

11-Büyükşehir Belediye Yasası ile köylülerin ellerinden alınan ata yadigarı köy odaları, kendi imkanları ve az sayıda devlet desteği ile yapılan köy konakları, köy tüzel kişiliğine ait ekip-biçilebilir, üretilebilir bağlar-bahçeler, su,  araziler köy tüzel kişiliğine iade edilmeli. 

12-Devletin, vatandaşlar üzerindeki şehirde yaşama hevesinin kırılması için psikolojik çalışmalar yapılmalı, bu yönlü bilimsel toplantılar yapılarak, eğitim seminerleri düzenlenmelidir.

13- En önemlisi, bir süre önce hayata geçirilen ve üretimin bitmesi, köyden şehre göçü körükleyen, devletin bu perişan hale gelmesine neden olan unsurlardan biri olan BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE YASASI derhal yeniden ele alınarak köylerimizin unvanı  Mahalle – Kırsal mahalle olmaktan çıkarılıp yine köy yapılıp hürriyetlerine kavuşturulmalıdır.

•Söz konusu bu yasa maalesef İstanbul ve İzmit’in köyleri göz önünde bulundurularak, Anadolu’yu bilmeyen-iyi tahlil etmeyen, köyü-köylüyü görmeyen, ayağı toprak görmeyen devlet adamları tarafından  oy kaygısı ile ) çıkarılmış olup son yıllarda çıkan yasalar arasında en arızalı ve rezil bir yasa olarak tarihe geçmiştir. 

•Gerçi hükümet son birkaç yıldır, köyde üretim yapanlara imkanlar tanımışsa da verimlilik elde edilebilmiş değil, köylülerin ihtiyaçları karşılanabilmiş değildir. Özellikle biz, emeklilerin köylerine dönmelerini hedefliyor ve bu manada yaptığımız kamuoyu yoklamasında projenin daha rahat uygulanabileceği, üretim ve verimliliğin daha kısa zamanda hayata geçeceği kanaatine varmış bulunuyoruz. 

•Bizim bu çalışmamıza sizler de katkı sağlar, fazlalıklarını gidermemize, eksikliklerimizi tamamlamamıza yardımcı olur, görüş ve düşüncelerinizi bize gönderirseniz memnun oluruz.

    Saygı, selam ve Başarı dileklerimizle.

NOT: Bu proje Ankara Meclisi Anadolu Birliği’nin Bilim Kurulu ve Strateji Geliştirme Kurulu tarafından hazırlanmıştır. 

                                                MEHMET AKYOL 

                                                  Gazeteci-Yazar 

                       Ankara Meclisi Anadolu Birliği Genel Başkanı 

www.haberankarameclisi.com 

e-posta: gazeteciyazar.mehmetakyol@gmail.com

ilimveirfan@hotmail.com 

Tel: 0530 463 63 77