Eskiden eşimize, dostumuza, komşumuza cüzdanımızı emanet ederdik. Şimdi selam vermeye korkar olduk.
Ne Oldu Bize?
Ne zaman güvenmeyi unuttuk?"
Toplum bunu yaşıyor.
Ev sahibi kiracıya güvenmiyor, kiracı ev sahibine.
Genç, kadın, hayata geleceğe küsmüş adeta; kendisine bunu yaşatanlara güvenmiyor.
Vatandaş, emekli, memur, öğretmen, din görevlisi yönetenlere, siyaset kurumuna, Yargıya, STK'lara, kurumlara güvenmiyor...
Yanlış yönetim, fon dolandırıcılığı, skandallar, akraba kayırmaları (NEPOTİZM) güveni bitirdi...
Toplumu oluşturan bireyler arasındaki ortak bağlar, değerler, dayanışma ve aidiyet duygusu kopmuşsa, yönetimdekiler sadece kendi çıkarlarına odaklı hareket ediyorlarsa; toplumun bir bütün olarak hareket etme yeteneğinin kaybolması anlamına gelir ki, bu da #GÜVENİN yok olmasını tetikliyor...
Adaleti, liyakatı, torpilsiz bir hayat isteyen insanlar, eğri cetvelle çizilmiş düzeni görünce "ben bu oyunda yokum,diyor...
GÜVEN, sadaka ile değil, şeffaflıkla geri gelir... Hesap vermekle geri gelir.. Adil paylaşmayla geri gelir...Eğri cetveli düzeltmekle geri gelir... Adaletle, eğitimle, hukukla geri gelir...
Vesselam...