Kök Yasa veya Millî dayanışma ve toplumsal bütünleşme, barış ve kardeşlik yasası ...

     Meclisteki bu ezici çoğunluğa vatandaşın katılımı acaba o kadar yoğunlukta oldu mu, olmadı mı?
Bence vatandaş hiçbir şekilde ilgilenmedi. Bu yasa sadece Meclis ve iktidar çevresinde konuşulmaktan öteye gidemedi.
Çünkü vatandaşın derdi terörist başının ve onun itlerinin affedilmesi değildi.
Bu "Kök Yasa" neyin "Kökü"? Vatandaş hiç anlamış değil.
İktidar cenahı diyor ki "Kahır ekseriyet" ile bu yasa çıkarıldı.
Toplumsal çatışmaların olmaması, insanların ortak bir gelecek etrafında buluşması hepimiz için önemlidir.
Bunu bir kanun çıkarmakla yapamazsınız.
Terörizmin neden ortaya çıktığını tespit ederek onu ortadan kaldırmadan yapacağınız her iş, sorunları çözmek değil sadece  erteleyerek çözülemez hale getirmektir.
Yetkililer diyor ki;
Kanun, kahır ekseriyetle  çıkarıldı.
Neyin  kahir ekseriyeti? 
Milletin mi? Yoksa Mecliste kendilerini düşünen ve vatandaşa hesap vermeyen vekillerin mi kahır ekseriyeti.
Bu Kanun neyi sağlayacak? Toplumun hangi  ihtiyacını karşılayacak?
Asgari ücret mi artırıldı? 
Yoksulluk altında inleyen milyonlarca insan mı refah bir hayat seviyesine kavuşturuldu ?
Haksız tutuklana Muhalefet Belediye Başkanları ve yöneticileri için hak ve hukuk mu tecelli etti? 
Partizanlık mı sona erdi?
Devlette liyakat esası yeniden işlem görmeye mi başladı?
Demokratikleşmede bir adım mı atıldı?
Eğitim politikası mı çağdaş ve bilimsel niteliğe kavuşturuldu?
Adalet politikası mı değişti ?
İstihdam politikası değişerek işsizlik mi  azaldı?
Paramızın değeri mi yükseldi?
Enflasyon mu azaldı ?
Benzin ve motorin fiyatları aşağı mı çekildi?
Ne oldu yani?
Katilleri affettiniz de ülkede kardeşlik hukuku mu gelişti? 
Ne oldu şehitlerimizin anne, baba ve kardeşleri sizi bağırlarına mı bastı? 
Teröristlere kucak mı açtı?
Vatandaşın size güven duygusu mu arttı?
Olan şu olmuştur.
Meclis ve iktidar kendi gündemlerini oynamış ve oynamaya; milleti uyutmaya devam ediyorlar.
İBNİ HALDUN DİYOR Kİ:
Bir toplumun çöküşü:
Dayanışmanın yok olması;
Üretimin zayıflaması;
Tüketim çılgınlığı;
Adaletsizlik;
Liyakatın yok olması;
Vergilerin artması;
Umutların kırılması;
Gurur ve kibir;
Gösteriş, riyakarlık ve yalakalık;
En kötüsü de toplumun giderek bunları kabullenmesidir ki bizim toplumumuzun bunu kabulleneceğini hiç zannetmiyorum.
Türk toplumu, sabırlı, kararlı ve kendine yapılanı unutmayan bir özelliğe sahiptir.
Sadece gününü beklemektedir.